Przy rozstaniu w duszy płacze mi sto głosów i sto najczulszych, pieszczonych wyrazów na ustach. Kiedy znów Cię widzę nie umiem wypowiedzieć słodyczy, jaka przejmuje mnie całą. Nowe, nieziemskie głosy rodzą mi się w duszy. Kocham Twoje spojrzenie, dźwięk głosu, Twój uśmiech, kocham powietrze, którym oddychasz... A miłość ta przenika mnie na wskroś i jest nie tylko w sercu ale w całej mojej istocie. Żyję tylko w niej i przez nią. Płynie we mnie jak krew, bije ode mnie jak ciepło. Cały świat istnieje tylko w tej miłości, nic poza nią. Mój rozum i zmysły zajęte są tym jednym, rozkosznym uczuciem, wypełnia moje serce po brzegi i oby nigdy się to nie skończyło