|
|
 | | Czemu kocham... - Jerzy ¯u³awski
Powiedz, dziewczê, o! powiedz, czemu twoje oczy
tak b³êkitne, dlaczego skra w nich ¶wieci bo¿a,
dlaczego nie zab³yska w¶ród ¿ycia bezdro¿a,
czemu w duszê mi wpad³a, czemu serce toczy?
Powiedz, czemu, gdy ¶miechu roz¶wietli ciê zorza,
lico twoje ja¶niejsze od niebios prze¼roczy —
powiedz, czemu, gdy smutek ci skronie omroczy,
³za twa ka¿da jest czystsza ni¼li per³y morza?
Powiedz, dziewczê, dlaczego czo³o twoje bia³e,
czemu w³osy z³ocistsze ni¼li s³oñce w niebie —
powiedz, czemu spojrzenia martw± topi± ska³ê,
czemu d³oñ twa do marzeñ anielskich kolebie,
czemu, gdy ciê kto ujrzy, ¶ni przez ¿ycie ca³e;
powiedz! — a ja ci powiem, czemu kocham ciebie!
Jerzy ¯u³awski
POWRÓT |
|