|
|
| :: Mi³osne | |
| wiersze | |
| wierszyki | |
| powiedzenia | |
| aforyzmy | |
| piosenki | |
| smsy | |
| opisy gg |
|
| wyznania |
|
| nades³ane |
|
|
|
|
Mi³o¶æ |
|
| Teledyski |
|
| Sennik |
|
 |
|
| :: Menu | |
| Strona g³ówna | |
| Ksiêga go¶ci | |
| Kontakt | |
| Linki | |
Zakochani - Johannes R. Becher Siedli na ³awce przytuleni, sami, szarzy, jak gdyby dobyci z popio³u. Ona wspomnia³a szafê z ubraniami, on widzia³ w dali ³unê, gdzie u do³u miasto pada³o w gruz i w rumowisko. Widzieli chmury, p³yn±ce po niebie, i wdziêczni ³awce, przytuleni blisko, szarzy jak popió³, trwali obok siebie. By³o im na tej ³awce tak wygodnie. Wdziêczni jej byli, ¿e ich przytula³a, jakby to by³o w³a¶nie ich mieszkanie. I ³awka te¿ im by³a niezawodnie wdziêczna, gdy¿ bardzo dawno ju¿ czeka³a na zakochanych, którzy spoczn± na niej. Prze³o¿y³ Andrzej Do³êgowski |